“`html
ساخت قرص هوشمندی که بلعیدن دارو را گزارش میدهد
پژوهشگران موفق به طراحی نسل جدیدی از قرصهای هوشمند شدهاند که پس از بلعیده شدن، این موضوع را بهصورت بیسیم گزارش میکنند. این فناوری نوین قابلیت افزودن به کپسولهای دارویی رایج را دارد و میتواند تحول مهمی در نظارت بر مصرف دارو ایجاد کند.
عملکرد و ویژگیهای قرص هوشمند
این قرص به یک سامانه ارتباطی بسیار کوچک و زیستتجزیهپذیر مجهز است که پس از فعالشدن در معده، سیگنالی مبنی بر مصرف دارو ارسال میکند و سپس بهطور ایمن در بدن تجزیه میشود. هدف از توسعه این فناوری مقابله با چالشهای جدی در حوزه سلامت، مانند عدم پایبندی بیماران به مصرف منظم دارو است که هر ساله موجب صدها هزار مرگ قابل پیشگیری و هزینههای سنگین برای نظامهای درمانی میشود.
توسعه این فناوری
مهندسان مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در ساخت این قرص از یک آنتن بیسیم زیستتجزیهپذیر استفاده کردهاند که از فلز روی ساخته شده و درون ساختاری سلولزی قرار دارد. این آنتن به همراه یک تراشه بسیار کوچک ارتباط فرکانس رادیویی در داخل کپسول جاسازی شده است.
نحوه عملکرد
پوسته بیرونی کپسول به گونهای طراحی شده که تا پیش از بلعیده شدن، مانع ارسال هرگونه سیگنال میشود. پس از ورود قرص به معده و حل شدن پوشش آن، سامانه فعال شده و فرآیند ارسال پیام تأیید آغاز میشود. این روند در مدت زمان حدود ۱۰ دقیقه انجام میشود.
مزایای این فناوری
اجزای زیستتجزیهپذیر این سامانه ظرف حدود یک هفته در معده حل میشوند و تراشه غیرقابلتجزیه نیز بدون ایجاد خطر از طریق دستگاه گوارش دفع میگردد. این روش نسبت به نمونههای پیشین برتری دارد، زیرا از موادی با ایمنی اثباتشده مانند روی و سلولز استفاده میکند که احتمال انسداد روده یا عوارض جانبی را به حداقل میرساند.
کاربردهای بالقوه
این فناوری میتواند برای گروههای مختلف بیماران، از دریافتکنندگان پیوند عضو گرفته تا بیماران مبتلا به عفونتهای مزمن و افرادی که داروهای ضدانعقاد مصرف میکنند، حیاتی باشد. همچنین، بیماران دارای اختلالات روان که ممکن است مصرف دارو را بهطور منظم فراموش کنند، میتوانند از این فناوری بهرهمند شوند.
نتیجهگیری
به گفته جیووانی تراورسو، استاد MIT و نویسنده ارشد این پژوهش، هدف نهایی از توسعه این قرص هوشمند آن است که بیماران درمان خود را بهموقع دریافت کنند و از بیشترین اثر درمانی بهرهمند شوند. نتایج این مطالعه در نشریه Nature Communications منتشر شده و پژوهشگران امیدوارند در آینده نزدیک، آزمایشهای انسانی این فناوری را آغاز کنند.
“`
